Ο υπερθυρεοειδισμός είναι μια κατάσταση όπου η θυρεοειδής αδένας παράγει υπερβολικά ποσά θυρεοειδικών ορμονών, θέτοντας τον οργανισμό σε υπερενεργό κατάσταση. Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι υπερθυρεοειδισμού: ο υπερθυρεοειδισμός λόγω υπερδραστηριότητας της θυρεοειδούς αδένας (Graves’ νόσος) και ο υπερθυρεοειδισμός λόγω υπερβολικής λήψης θυρεοειδικών ορμονών.
Στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού, η θυρεοειδής αδένας παράγει λιγότερες θυρεοειδικές ορμόνες από τις αναγκαίες για τον οργανισμό.
Ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, και ανάμεσά τους είναι:
-
Graves’ νόσος: Αυτό είναι το πιο συνηθισμένο αίτιο υπερθυρεοειδισμού, όπου ο οργανισμός παράγει αντισώματα που υποκινούν την υπερδραστηριότητα της θυρεοειδούς αδένας.
-
Οξεία θυρεοειδίτιδα: Φλεγμονώδης κατάσταση της θυρεοειδούς αδένας που μπορεί να προκαλέσει προσωρινό υπερθυρεοειδισμό.
-
Κακοήθεις όγκοι της θυρεοειδούς: Καρκίνοι που παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες.
-
Λήψη υπερβολικών θυρεοειδικών φαρμάκων: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η υπερβολική λήψη θυρεοειδικών φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε υπερθυρεοειδισμό.
Ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως αυξημένη καρδιακή συχνότητα, αδυναμία, αϋπνία, αύξηση της εφίδρωσης, τρόμος, αδυναμία, και απώλεια βάρους. Η θεραπεία εξαρτάται από τα αίτια και μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ραδιενεργή απεικόνιση, ή χειρουργική επέμβαση.